Η ΕΠΤΑΚΩΜΟΣ ΣΑΝΤΑ

Η ΕΠΤΑΚΩΜΟΣ ΣΑΝΤΑ

Η Σάντα η επτάκωμος

Εις τα Ν.Α. της Τραπεζούντος κειμένη επί υψηλού οροπεδίου η Σάντα αποτελείτο εξ επτά ενοριών των εξής : Πιστοφάντων, Ισχανάντων, Τερζάντων, Ζουρνατσιάντων, Κοσλαράντων, Πινατάντων και Τσακαλάντων. Όλες δε οι ενορίες εκείντο επί του ποταμού Ιάμπολου.

Επίσης αι ενορίες είχον και άλλα επτά παραρτήματα γενικώς Φτελένια ονομαζόμενα τα εξής : Μεγ. Φτελέν Χαρατσιάντων Αλιάντων Υπαπαντή Κοπαλάντων Καρά Κοτέλ και το Ρακάν.

Ως εκ του ορεινού εδάφους της η Σάντα ήτο άγονος οι κάτοικοι ασχολούντο εις την κτηνοτροφίαν και εις την καλλιέργειαν της πατάτας και ολίγον λαχανικών μόνον προς ιδίαν χρήσην. Όλοι οι άνδρες αναγκάζοντο να μετέρχονται εις την Ρωσίαν την Αμερικήν και αλλαχού διάφορα επαγγέλματα εκτός ολίγων οίτινες έμεναν διαρκώς εις την Σάνταν ως έμποροι ξυλουργοί διδάσκαλοι κ.τ.λ.. Λόγω λοιπόν του ορεινού εδάφους και της ανεπαρκούς συγκοινωνίας η ζωή καταντούσε λίγο δύσκολος επί πλέον δε και οι ληστείες των Τούρκων όταν πηγαινοέρχονταν εις Τραπεζούντα, ανάγκασαν πολλούς εκ των κατοίκων να μεταναστεύσουν εις Ρωσίαν όπου εσχιμάτησαν πολλές κοινότητες και χωριά ίσως παραπάνω από ότι έμειναν στην Σάντα.

Όταν τον Απρίλιον του 1916 οι Ρώσοι κατέλαβαν την Τραπεζούντα ελευθερώθηκε και η Σάντα εκ του Τουρκικού ζυγού και άρχισαν οι ξενητεμένοι Σανταίοι να φθάνουν στα χωριά τους. Και επειδή λόγω του πολέμου είχε δουλειές πολλές και γνωρίζοντες οι Σανταίοι την γλώσσαν εκέρδιζαν πολλά λεφτά και η ζωή τους καλυτέρευσε κατά πολύ και το κυριότερον η ελευθερία. Μόνον όμως δύο χρόνια βάσταξε η κατάστασις αυτή διότι στα τέλη του 1917 οπότε άρχισε η Ρωσική κατάρρευσις εξ όλων των μετώπων του πολέμου τότε επρόκειτο η Σάντα να υποστεί τα μεγαλύτερα δεινά, τα οποία θα αφηγηθούμε εις το παρόν ημερολόγιον.

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Δεκέμβριος 1921

Δεκέμβριος 1921

1._ Ήλθαν οι άοπλοι εκ Γαλιαίνης.

2._ Εστάλησαν μερικά παιδιά εις Πογιά χανέν προς ενταφιασμόν του Ι. Χαριάδη.

3._ Πήγαμε εις Πιστοφάντων μερικοί και μετά δύο ημέρες γυρίσαμε και εις Τσακαλάντων συναντήσαμε τον Φίλιππον Εφραιμίδην με μερικούς άλλους να πάνε κατά το Πιστοφάντων και οίτινες προ μηνός εχώρισαν από ημάς διά να μη κουβαλήσουν πατάτες στο δάσος λέγοντες ότι πάμε και τα τρώμε εκεί. Και τους συμβουλεύσαμε να γυρίσουν πίσω διότι ως μανθάνωμεν εις τα περίχωρα βρίσκεται στρατός και είναι επικίνδυνον μόνοι τους να μείνουν εκεί, αλλ' αυτοί μην υπακούοντες έφυγαν λέγοντες ότι έχουσι τα μέτρα τους και φυλάγονται.
Φεύγοντες ημείς εις Κρέν συναντήσαμε και τέσσαρα παιδιά δικά μας, τον Ιωάννην Μελίδην, Θεόδωρον και Φίλιππον Κουρτίδην  και Χριστ. Αγγελίδην να πάνε στο χωριό και τους συστήσσαμε να μη πάνε εις Πιστοφάντων και να είναι προσεκτικοί και φυλάγοντες όλην την νύκτα και να γυρίσουν το πρωί αμέσως και φθάσαμε στο λημέρι μας Τσιακούλας Σπήλαιον.

6._ Ο καιρός λίγο χαλασμένος. Οι εις Πιστοφάντων Φίλιππος Εφραιμίδης και παρέα του την προτεραίαν ήλθαν εις Τερζάντων και έμειναν εις το άκρον του χωριού εις ένα σπίτι, ενώ τρείς της συντροφιάς του Δαμ. Τσιρίπ ήσαν εις Γιαννιτσάντων, ο Τριαντάφυλλος Ποροζάν, ο Χαραλ. Κορυφίδης και Χαραλ. Ποροζάν. Και οι δικοί μας εις Ισχανάντων ότε το πρωί ξεκίνησαν παρά τας συμβουλάς διά να πάνε εις Πιστοφάντων. Μόλις όμως έφθασαν εις Χαντσάρια, άκουσαν πυροβολισμούς και αμέσως έτρεξαν πίσω και από Άγ. Γεώργιον είδαν εις Πινατάντων και Τερζάντων τους στρατιώτας να πυροβολούν κατά των άλλων, επυροβόλησαν και αυτοί αλλά του κάκου, διότι ήσαν λίγοι και το κακόν είχε συντελεσθεί. Ο στρατός από Παύλ διέκρινε τον καπνόν εις Τερζάντων και ήρχοντο κατ' εκεί κυκλώσαντες όλο το χωριό ενώ τα παιδιά λόγω του καιρού ούτε εφύλαγαν και έμεναν στο σπίτι κοιμώμενοι και όταν ένας εξ αυτών βγήκε διά την ανάγκην του είδε τους στρατιώτας και εφώναξε αμέσως τους άλλους να ετοιμασθούν διότι εκυκλώθησαν. Θα ήτο ευχής έργον αν δεν τους έβλεπε και αυτός οπότε 8α έμεναν κατ' ανάγκην μέσα εις το σπίτι και θα τους γλυτώναμε αμέσως ημείς δίχως να πάθουν τίποτε. Αλλά αυτοί μη σκεπτόμενοι καλώς βγήκαν από το σπίτι και έφυγαν κατά το δάσος όπου μεσολαβούσε ανοιχτός τόπος και όπου εφύλαγαν οι στρατιώται και αμέσως επυροβόλησαν κατ΄αυτών και τους εσκότωσαν όλους έξι παιδιά, τον Φίλιππον Εφραιμίδην και τον δεκαπενταετή αδελφόν του Ιωάννην, τον Γεώργιον Γαράπιναν, Ανέστην Σπαθάρον και άοπλοι Νικόλαος και Φωκίων Ποροζάν.
Άλλοι δε στρατιώται εις Πινατάντων επυροβόλησαν κατά των άλλων και ετραυμάτησαν θανασίμως εις την σπονδυλικήν στήλην τον Χαράλ. Κορυφίδην και ελαφρώς στο χέρι τον Τριαντάφυλλον Ποροζάν και μόνος σώος και αβλαβής έφθασε ο Χαράλ. Ποροζάν, βοηθών τον Χαράλ. Κορυφίδην να φθάσει μεσ' το δάσος. Μόλις ημείς ακούσαμε τους πρώτους πυροβολισμούς αμέσως εφθάσαμε εις Κρεν και ιδόντες εκείθεν τους στρατιώτας διότι είμεθα απέναντί τους επυροβολήσαμε και αυτοί αμέσως κρυφθέντες μεσ' το δάσος έφυγαν. Όταν φθάσαμε επί τόπου είδαμε το κακό που έγινε και δακρύσαμε, αλλά έγινε. Τους ενταφιάσαμε και γυρίσαμε στο λημέρι.

8._ Όλοι μαζί πήγαμε εις Πιστοφάντων διά να ξεχειμωνιάσωμε εκεί.

12._ Εμάθαμε ότι θα έλθει στρατός και πήγαμε είκοσι παιδιά εις Άσπρα λιθάρια και φυλάγαμε τον δρόμον να τους χτυπήσωμε.

15._ Εστείλαμε παιδιά εις Γαλίαιναν διά ειδήσεις.

16._ Ήλθαν και λένε ότι το κεφάλι του Νικολ. Ποροζάν εκατέβασαν εις Τραπεζούντα και οι Τούρκοι διαδίδουν ότι είναι του Ευκλείδη και πανηγυρίζουν.

23._ Και άλλο λυπηρόν επισόδιον. Σήμερα ο Κων/τίνος Τσιλιγγερίδης επυροβόλησε και εσκότωσε τον Πολυχρόνιον Σοϊλεμεζίδην διά κάποιαν υπόθεσην όπλου και άλλων διαφορών.
Εστείλαμε ταχυδρόμους εις Άσιαν και Χάρουξαν δι' ειδήσεις.

25._ Ήλθαν και λένε ότι ο στρατός έφυγε από Ισχάν και θα έλθουν αργότερα φέροντες κανόνια και πολυβόλα.
Μόνον που ο καπνός μας ετελείωσε και υποφέρωμεν.Και έτσι έφυγε και το ατυχές δι' ημάς έτος 1921.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου